Family & Friends

Bij deze een berichtje vanuit Kuchin, een stad in 't zuiden van Maleisisch Borneo! Daan en ik, inmiddels alweer 3 weken met z'n tweetjes, zijn zondagochtend in Kuala Lumpur op 't vliegtuig gestapt en nog geen 2 uur later streken we neer op 't op 2 na grootste eiland ter wereld, Borneo! We hebben ons gesettled in Kuchin en zijn nu 'n beetje aan het uitpluizen wat we de komende tijd precies willen gaan doen. Over land reizen schijnt erg lastig te zijn op Borneo omdat de wegen (als die er al zijn) erg slecht zijn. Dus waarschijnlijk gaan we hier niet al te veel kilometers maken en stappen we binnekort alweer op de boot richting de Indonesische eilanden, om niet te veel tijd te verliezen! Om Borneo echt te ontdekken heb je al snel een paar maanden nodig en die hebben we (jammer genoeg) niet meer.. Dus we gaan eerst kijken wat er hier in Sarawak allemaal te doen is, dan de grens over naar Kalimantan (Indonesisch Borneo) en de kust opzoeken! We hebben allebei wel weer behoefte aan wat zon, zee & strand.

Nadat we Douwe in Bangkok hadden uitgezwaaid zijn we op de trein gestapt en bijna 24 uur later liepen we inneens rond in Maleisie. Ons eindstation was Butterworth, waar vlak voor de kust het eiland Penau Pinang ligt! Daar zijn we diezelfde dag nog naartoe gegaan en iets van een week gebleven. De lucht was er, in tegenstelling tot Bangkok weer strakblauw en ook aan de temperatuur kon je merken dat we weer wat dichter bij de evenaar waren! We sliepen in Georgetown in een hostel strak naast een reggaebar, waar we konden bijkomen van de lange treinreis! Verder zijn we naar Penang National Park geweest; het kleinste national park ter wereld! Daar hebben we ook overnacht, we waren alleen vergeten matjes te kopen dus we lagen op de grond. Onze (nieuw gekochte) tent was ook niet helemaal waterdicht en 't kwam 's nachts met bakken uit de hemel, dus we hebben echt fockop geslapen maarrrr, 't was de moeite waard! De trek door de jungle was zwaar maar erg mooi en toen de avond viel werden we beloond met een nog mooiere sunset! Vanuit Pinang zijn we toen vertrokken richting een van de oudste tropische regenwouden in Azie, Taman Nagara! Waar de echte reuzen van 't woud groeienen tijgers & olifanten nog vrij rondlopen. De nacht voordat we aan de trek begonnen sliepen we in Jerantut, waar we de spullen die we niet nodig hadden achterlieten in ons hostel en op de longboat stapten (3 uur varen) richting 't vissersdorpje Kuala Tahan, waar 't avontuur kon beginnen! We hebben 2 nachten in de jungle geslapen en bijna 15 km. gelopen. Wat echt niet meeviel! Onze gemiddelde snelheid was nog geen 2 km/h want we moesten langs, over en onder de boomwortels door, heuvel op, heuvel af en geregeld een tussenstop inlassen om de bloedzuigers van onze benen te branden!En dat alles met een grote rugzak om en een temperatuur die zeker rond de 25/30 graden lag! haha Maar wel echt iets wat we allebei onwijs vet vinden en er dus ook wel een beetje voor willen zweten! We sliepen in een longhouse, een gebouwtje op hoge poten midden in de jungle met alleen een paar houten stapelbedden erin. Deze keer waren we wel zo slim geweest om matjes te huren en, veilig onder ons musqito-net werden we lekker in slaap gezongen door moedertje natuur. Nadat we de tweede dag bekaf en uitgedroogd waren aangekomen bij de hut, vlak voordat 't donker werd, zagen we vanuit de hut ineens een beer lopen! Fucking vet, een beer in 't wild gezien.. Het was niet lang, maar lang genoeg om 'm goed te kunnen zien en dus eenmooie kers op de taart! Hoe groot ze ook zijn, olifanten zijn we niet tegen 't lijf gelopen! Wel een paar flinke hopen olifanten-shit en duidelijke voetsporen gezien, maar daar is het bij gebleven. Voordat we aan onze trekking begonnen werd ons bij de headquarters verteld dat we langs de rivier wel een boot terug konden fixen, bij een stadje (zo stond 't aangegeven op de kaart) een paar kilometer van onze laatstehut vandaan! Dus de derde dag waren we daarheen gelopen, komen we daar.. Is 't echt de ziekste spookstad ooit. Geen mens te bekennen en allemaal verlaten houten bungalows zo rot als maar zijn kan. Allemaal met kapotte ruiten, Ingestortte daken, veranda's, en overal groeide alweer planten en wortels overheen, was net Jurasic Park! Er was een kleine steiger waar we dus maar gingen zitten in afwachting van een boot, die geregeld langskwam maar ons geen van allen mee wilde nemen omdat ze allemaal de andere kant opgingen. Na een paar uur wachten hadden we onszelf er al op voorbereid dat we misschien in de spookstad zouden moeten slapen, toen er gelukkig een boot kwam die de goede kant op ging! Maar toen hadden we nog 1 probleem: we hadden geen geld op zak haha! We moesten 40 ringit (ons laatste geld) borg achterlaten in Kuala Tahan, waar we de matjes gehuurd hadden. En de boot terug naar Kuala Tahan kosste 25 ringit per persoon! Dus zelfs als we wat van de prijs af konden krijgen en achteraf zouden mogen betalen, zouden we platzak in Kuala Tahan staan (waar natuurlijk geen ATM of bank is)! Vanwaar we weer in 'Jerantut' moesten zien te komen! haha Maarrrr gelukkig en vooral heel toevallig zat er in de boot een local die goed engels sprak en ook diezelfde dag nog naar Jerantut ging om benzine te kopen! Dus wij die boot in, eenmaal in Kuala Tahan onze borg opgehaald en nog 10 ringit van die local geleend om de bestuurder van de boot te kunnen betalen! En vervolgens met onze locale vriend mee gereden naar jerantut, waar we konden pinnen en 'm terugbetalen! MAN, wat een avontuur haha. De foto's houden jullie tegoed want ben wel een beetje klaar met die computer hier!

Verder hebben we daarna nog een paar dagen in Kuala Lumpur versleten, onze vlucht geboekt en nu zitten we hier. Hoop dat jullie weer een beetje een beeld hebben van wat we de afgelopen tijd hebben meegemaakt.. Een dikke knuffel en kus voor Mam, Pap en Romy en laat me even weten of jullie morgen misschien kunnen skypen! <3

Love & Peace